Michael van Bruggen

Op 15 jarige leeftijd startte Michael van Bruggen zijn carrière in de horeca bij “Restaurant Melati” in Naarden Vesting. De eigenaar van establishment was Stein van der Upwich en dit establishment was een bekend trefpunt in het Gooi en omstreken. Bij dit restaurant werd het horecagevoel van Michael van Bruggen geprikkeld en aangewakkerd. Mede door deze voorgeschiedenis ging Michael van Bruggen op 18 jarige leeftijd naar de Hogere Hotelschool in Schevingen.

Tijdens deze studie heeft Michael van Bruggen stage gelopen bij het “Hotel de L’ Europe” in Amsterdam en “Restaurant de Zwaan” in Etten Leur. In 1984 deed Michael van Bruggen eindexamen en werd vervolgens een trainee bij het Hilton concern. Hier werd Michael van Bruggen uitgezonden naar het “Hilton on Park Lane” in London. Bij het Hilton Hotel kreeg hij de functie als commis-waiter in het “Roof Restaurant”.

Nadat Michael van Bruggen een half jaar had gewerkt in het Hilton Hotel vertrok hij naar het “Royal Garden Hotel” in London. In het Royal Garden Hotel kreeg hij de functie van Breakfast Supervisor. Omdat Michael vond dat zijn Franse vocabulaire verbeterd kon worden vertrok hij na een half jaar naar Frankrijk. Hij ging daar werken bij het “Loews Hotel” in Monte Carlo.

Nadat Michael van Bruggen hier een seizoen gewerkt had, vertrok hij om vervolgens zijn eerste restaurant te kopen in Schiedam, “Sans Rivale” genaamd. Dit restaurant had een turn around nodig en was daarvoor eigendom van de familie de Groot. Na 2,5 jaar succes en hard werken werd dit restaurant verruild voor het “Restaurant Duchesse” te Schiedam.

Restaurant Duchesse is ontworpen en gebouwd in de jaren vijftig en is van zeer bijzondere vormgeving. Dit restaurant had een uniek ligging aan de rivier de Maas en was het enige restaurant dat verzekerd was tegen aanvaringen.
Michael van Bruggen liet het interieur ontwerpen door niemand minder dan Jan des Bouvries. Het terras boven het water richtte Michael ook in met de bekende ontwerper. De menukaart liet Michael ontwerpen door de Belgische kunstenaar Luc Godar. Michael van Bruggen was hier erg succesvol van 1989 t/m eind 2001.

Naast bovengenoemd restaurant kocht Michael van Bruggen eind 1993 het “Restaurant de Graaf” in Amsterdam Zuid. Dit restaurant was toen nog gesloten en had wederom een turn around nodig. Michael doopte dit restaurant om tot “Brasserie Beaubourg”. Dit restaurant kreeg een typisch Frans karakter zoals de grote Parijse brasserien. Dit restaurant bleef succesvol tot Michael besloot van dit pand zijn kantoor “Amsterdam Office” te maken in 2002.

In 2003 werd Michael van Bruggen eigenaar van Restaurant Klein Paardenburg in Ouderkerk aan de Amstel. Onder zijn leiding werd chef-kok Olaf Oldenburg aangetrokken en dat stond meteen garant voor culinair succes. Dit ontging ook bekend Nederland niet en fijnproever Tony Eijk merkte op: “Wij hebben er subliem gedineerd en dat komt naast de kwaliteiten van de keuken ook door de vriendelijke en attente bediening”.
Michael van Bruggen had al eerder samengewerkt met Oldenburg in Brasserie Beaubourg in Amsterdam Zuid. Eind 2006 werd het restaurant verkocht aan Dennis Bitter die reeds sinds 2003 voor het bedrijf werkte. Michael van Bruggen ging zich toen meer richten op adviezen aan de horeca gerelateerde vastgoedsector, waaronder het succesvolle Amsterdam Office.

Brasserie Hosman Freres in Schiedam werd in 1997 ook gekocht door Michael van Bruggen. Onder leiding van Jan des Bouvries, wilde Michael daar het concept van “Het Arsenaal” te Naarden realiseren. Hierbij zou Michael de rol van restaurateur krijgen. Nadat Jan des Bouvries zijn plannen in Schiedam minimaliseerde verkocht Michael dit restaurant in 2002.

Michael van Bruggen startte als consultant bij diverse bedrijven in 2002. Hierbij adviseerde hij over diverse horeca exploitaties. Ook hier realiseerde Michael turn arounds en vervolgens werden deze exploitaties verkocht. Michael van Bruggen werkte in 2004 als horeca consultant voor ID&T.

Michael van Bruggen gebruikte in 2005 zijn horeca expertise wederom, maar nu om horeca vastgoed transactie te begeleiden. De reden hiervoor is dat deze transacties niet gestoeld zijn op de waarde van de stenen, maar op de waarde van de cash flow van de onderliggende horeca exploitatie.